Tussen 6 en 9 november 2023 komen meer dan honderd wetenschappers van over de hele wereld – allen actief rond koolstof in de oceaan – samen in het Vlaams Marien Instituut (VLIZ) in Oostende, België. Zij willen er de status van de 'Surface Ocean Carbon Value Chain' (of 'Waardeketen voor Oceaankoolstof’) evalueren en specifieke verbeteringen aanbrengen in de de structuur, het proces en de daaruit voortvloeiende levering van kritieke informatie naar beleidmakers toe. In de toekomst zal dat gebeuren via het Global Ocean Observing System (GOOS), dat routinematig de vereiste informatie doorsluist.
![#surfCO2oostende workshop #surfCO2oostende workshop](/sites/vliz.be/files/styles/large_1000/public/2023-11/2023-11-icos1_0.jpg?itok=xtIHL4-e)
De onderzoeksgemeenschap die zich bezighoudt met oceaankoolstof wil via deze belangrijke bijeenkomst in Oostende klaarstaan om haar werkwijze* bij te werken en geschikt te maken voor het door WMO onlangs aangekondigde Global Greenhouse Gas Watch-programma (GGGW). GGGW heeft de ambitie om een volledig transparant wereldwijd koolstofmonitoringsysteem op te zetten en zo te transformeren, zodat landen de oorzaken van de klimaatverandering beter kunnen begrijpen en op een snelle en efficiënte manier kunnen beheren.
Om die ambitie waar te maken, wil de de wetenschappelijke gemeenschap inzetten op het samenbrengen van bestaande en toekomstige observatie-inspanningen binnen het Global Ocean Observing System (GOOS) dat routinematig alle vereiste informatie kan toeleveren aan beleidsmakers.
De (hybride) workshop brengt de oceaankoolstofgemeenschap bijeen actief in The Global Carbon Budget, SOCAT, SocoNet, IOCCP, ICOS-Ocean Thematic Centre, NOAA, het KADI-project en het George-project. Voor meer informatie over de specifieke onderwerpen die aan bod komen, details over de agenda, inclusief de sprekers bezoekt u de website van de workshop.
* Wat is de 'Surface Ocean Carbon Value Chain' ?
De oceaan speelt een aanzienlijke rol in het afremmen van de snelheid van de klimaatverandering door ongeveer 25% van de kooldioxide die de mens elk jaar in de atmosfeer uitstoot, op te nemen en op te slaan. We kennen dit getal gedeeltelijk dankzij de inspanningen van vele oceaanonderzoeksgroepen die de opname van koolstofdioxide in de oceanen wereldwijd monitoren. In de loop der jaren heeft dit geleid tot een goed gecoördineerde reeks van acties, de 'Surface Ocean Carbon Value Chain' (of ‘waardeketen voor koolstof in de oceaan’). Die start bij het verzamelen van metingen in de oceaan. Vervolgens brengt men deze gegevens samen in grote dataproducten. Ten slotte verwerken verschillende groepen, onafhankelijk van elkaar, met deze gegevens om de koolstofdioxideopname van de wereldwijde oceaan te berekenen. Deze informatie wordt aangeleverd aan de jaarlijkse Conference Of the Parties (COP), zodat beleidsmakers hun klimaatbeleid kunnen bepalen met een zo goed als mogelijk begrip van hoe de wereldwijde koolstofcyclus zich ontwikkelt. Recent ziet men echter significant verschillen in de opname van koolstofdioxide door de oceaan, berekend door de diverse modellen. Dit betekent dat het tijd is om de praktijken te herzien en te stroomlijnen om ervoor te zorgen dat de best mogelijke informatie kan toegeleverd worden aan de beleidsmakers.