Mycobacterium marinum: het loerend gevaar in aquariums!?
Laleman, W.; Inderadjaja, N.; Ravelingien, I.; Gheysens, B. (2004). Mycobacterium marinum: het loerend gevaar in aquariums!? Tijdschr. Geneeskd. 60(17): 1233-1240
In: Tijdschrift voor Geneeskunde. Nederlandstalige medische fakulteiten in Belgie¨: Leuven; Gent. ISSN 0371-683X; e-ISSN 1784-9721, meer
|   |
| Trefwoorden |
Mycobacterium marinum Aronson [WoRMS]
Marien/Kust |
| Auteurs | | Top |
- Laleman, W.
- Inderadjaja, N.
- Ravelingien, I.
- Gheysens, B.
|
|
|
| Abstract |
Infecties met niet-tuberculeuze mycobacteria (NTM) komen niet vaak voor, maar de enorme aangroei in aantal en prevalentie van deze species heeft geleid tot een nieuwe inschatting van de voor de mens potentieel pathogene organismen, zowel bij de immuuncompetente en nog meer bij de immuungecompromitteerde gastheer.Mycobacterium marinum maakt deel uit van deze NTM en wordt vooral geassocieerd met infecties gerelateerd aan aquariums en zwembaden, respectievelijk resulterend in populaire benamingen zoals "fish tank granuloma" en "swimming pool granuloma".Na een incubatie van 2 tot 3 weken ontwikkelen zich, bij voorkeur ter hoogte van de distale extremiteiten, letsels zoals ulcera, noduli of een lymfocutaan "sporotrichoïd" syndroom, in aansluiting met laceraties of wondjes opgelopen in een waterrijke omgeving. Aantasting van peesscheden. bot en synovium komen minder voor. Een correcte diagnose is moeilijk en wordt vaak laat gesteld, met alle gevolgen vandien. Sleutelelementen liggen evenwel in de anamnese van risicofactoren, zoals trauma en water- of visgerelateerde hobby's of beroepsbezigheden.Aan de hand van twee ziektegeschiedenissen wordt dieper ingegaan op de epidemiologie, de microbiologie, de kliniek. de diagnosestelling en de behandeling van M. marinum-geassocieerde wekeweefselinfecties. |
|
